Artık anlamalısın ki;
Bir insan seninle konuşmayı eskisi gibi istemiyorsa, Sadece mecbur kaldığında iki kelime ediyorsa, Aradığında “yoğundum, görmedim, unuttum” diyorsa…
Bilesin ki senin yerin çoktan o kalpte silinmiştir. Eskiden sesini duyunca gülümseyen biri, Şimdi konuşmalarından rahatsız oluyorsa,
O tebessüm yerini bıkkınlığa bırakmışsa, Sen hâlâ neyi bekliyorsun? Değer, sözcüklerle değil davranışla belli olur. Ve en çok da ilgisizlikle sınanır bir insan. Seni görmezden gelenlerin gözünde büyümeye çalışma. Gidene “kal” deme, kaçana “beklerim” deme.
Çünkü bazı insanlar seni sadece ihtiyaç duydukları kadar sever. Ve sen artık onların ihtiyacı değilsen, hatırlanmazsın bile. Kendine gel. Unutulmak kaderin değil, tercihlerin sonucudur.
Değersiz hissettiren bir kalpte kendine yer arama. Senin değerini bilmeyene gönül harcamak, Kendi yüreğini harcamaktır. Ve unutma: Bir insanın seni ne kadar sevdiğini, Senin yokluğunda nasıl davrandığından anlarsın.
Yorumlar 0
Görüşünüzü paylaşın, diğer okurların yorumlarına yanıt verin ve saygılı bir tartışmaya katılın.