Terör Örgütüne Göre Adalet Olmaz!

Kamuoyunda zaman zaman gündeme gelen "PKK'ya özel af" tartışmaları, hukukçuların da dikkat çektiği anayasal bir sorunu beraberinde getiriyor.

 Yapılan değerlendirmelere göre, mevcut Türk Ceza Kanunu ve ilgili mevzuatta yalnızca PKK mensuplarını kapsayan, diğer terör örgütlerini kapsam dışında bırakan özel bir af düzenlemesi hukuken ciddi tartışmalara yol açabilir.

Hukuki değerlendirmelere göre, ceza kanunlarında suçlar örgüt isimlerine göre değil, işlenen fiile göre tanımlanıyor. 

Örneğin, "silahlı terör örgütüne üye olma" suçu, örgütün adına bakılmaksızın ortak bir suç tipi olarak düzenlenmiş durumda. 

Bu nedenle aynı kanun maddesi kapsamında PKK, FETÖ, DHKP-C veya başka bir terör örgütü üyeliğinden hüküm giymiş kişiler arasında yalnızca örgüt ismine göre ayrım yapılmasının Anayasa'nın eşitlik ilkesi açısından tartışmalı olacağı ifade ediliyor.

Uzmanlar, bir af düzenlemesinin belirli bir suç maddesini kapsaması halinde, o madde kapsamında ceza alan herkes için uygulanmasının hukuki bir zorunluluk haline gelebileceğine dikkat çekiyor.

Buna göre, "aynı suçtan hüküm giyen kişileri örgütlerine göre ayırarak bir kısmını affetmek, diğerlerini kapsam dışında bırakmak" eşitlik ilkesine aykırılık iddialarını gündeme getirebilir. Geçmişte yaşanan örnekler de bu tartışmalarda sıkça hatırlatılıyor.

Kamuoyunda "Rahşan Affı" olarak bilinen düzenlemenin ilk aşamada yalnızca belirli hükümlüleri kapsamasının planlandığı, ancak süreç içerisinde Anayasa'nın eşitlik ilkesi ve hukuki gerekçeler nedeniyle kapsamının genişletildiği, bunun da beklenmeyen sonuçlar doğurduğu ifade ediliyor.

Hukuk çevreleri, benzer bir sürecin yeniden yaşanmaması için hazırlanacak olası düzenlemelerde anayasal ilkelerin titizlikle gözetilmesi gerektiğini belirtiyor.

Değerlendirmelerde, "Kaş yapayım derken göz çıkarmamak gerekir" sözüyle, iyi niyetle hazırlanacak bir düzenlemenin öngörülmeyen hukuki ve toplumsal sonuçlar doğurabileceği uyarısı yapılıyor.

 Konuya ilişkin tartışmalar sürerken, olası bir af düzenlemesinin hem Anayasa'nın eşitlik ilkesi hem de ceza hukukunun temel prensipleri açısından kapsamlı şekilde değerlendirilmesi gerektiği yönündeki görüşler öne çıkıyor.