Bazılarınız hâlâ sosyal medyada klavye başında oynuyorsunuz…
Kopyala-yapıştır haberlerle, dedikodularla kendinizi gazeteci mi sandınız? Kahvehane köşelerinde hastalığımla alay eden, ayağımdan ameliyat olurken masa başında gülüp “oh olsun” diyen o alçakları tek tek biliyorum. Evet, siz az şerefli değilsiniz…
Siz hiç şerefli değilsiniz! Bugün ben bir açıklama yapınca “yalancı”, “iftiracı”, “gerici” diyorsunuz. Ama kamu görevlisi biri bana iftira attığında onu “doğruyu söyleyen devlet adamı” ilan ediyorsunuz.
Bu mudur sizin adaletiniz? Bu mudur sizin gazetecilik etiğiniz?
Bir taraf çıkıp benim hakkımda yalan konuşunca ona mikrofon uzatıyorsunuz, ama ben çıkıp gerçekleri anlatınca beni sansürlüyorsunuz. Hadi oradan! Hepiniz aynısınız.
Bu saatten sonra kimse masum rolü oynamasın!
Beni bu hale düşürmeye çalışanlar, yarın aynı ateşin içine düşecek. Ben bugüne kadar susuyordum, çünkü dostluk sandığım şeylerin hatırını koruyordum. Ama artık o köprüler yıkıldı! Siz beni gömmeye çalıştıkça ben ayağa kalktım, şimdi sıra sizde: Siz kimsiniz de beni yargılıyorsunuz? Sizin kime ne emeğiniz geçmiş?
Ben kimseden sadaka istemedim. Ben yalnızca haklı mücadelemde sesimin duyulmasını istedim. Ama siz bununla bile alay ettiniz. Allahsızca, vicdansızca, hayasızca…
Bundan sonra olacakların sorumlusu ben değilim. Siz düşmanlığı seçtiniz, ben mücadeleyi! Siz iftirayı seçtiniz, ben gerçeği! Ve unutmayın: Ben hâlâ buradayım!
Herkese açık çağrımdır:
İftiralarla, kurgulanmış haberlerle, sosyal medya linçleriyle savaşmayacağımı sandıysanız yanıldınız. Hodri meydan! Hakkımda ne biliyorsanız yazın!
Ama deliliniz yoksa, o dillerinize taş bağlayın. Bu açıklama, sadece bir cevap değil, bir hesaplaşmadır. İsim vermedim ama onlar kendilerini iyi bilir.
Ve sizden korkmuyorum. Çünkü benim adım Tahir Kavri. Ve ben hiçbir zaman eğilmedim.
Yorumlar 0
Görüşünüzü paylaşın, diğer okurların yorumlarına yanıt verin ve saygılı bir tartışmaya katılın.